Ik vind het fascinerend hoe natuurfilms je meenemen in het dierenrijk en gedragingen laten zien die je normaal nooit zou opmerken. Dat geeft me telkens een heel nieuw perspectief op de natuur. Een van mijn favoriete documentaires is ‘My Octopus Teacher’ – een film die me zo diep raakte dat het voelde alsof ik naar een roman keek. Bij het beoordelen let ik vooral op de boodschap en hoe die wordt overgebracht. Omdat er al zoveel wildlife-documentaires bestaan, vind ik creativiteit onmisbaar: een frisse invalshoek kan een film echt laten opvallen. Tijdens WFFR 2025 kijk ik ernaar uit om me te laten verrassen door de diversiteit aan prachtige films, gemaakt door passievolle makers. Ik weet zeker dat ik mijn ogen zal uitkijken én inspirerende ontmoetingen zal hebben.
Wat mij zo raakt aan natuurfilms is dat ze niet alleen de ongelooflijke schoonheid van onze planeet laten zien, maar ook de verbondenheid van alles op aarde – en de urgentie om dit te beschermen voor toekomstige generaties. Daarnaast openen ze mijn ogen voor levens en werelden die mij vaak nog onbekend zijn. Favorieten zijn voor mij ‘Queen without Land’ en ‘The Velvet Queen’, films die je meenemen in een verhaal én je diep laten voelen. Bij het beoordelen let ik dan ook vooral op de filmische en artistieke kwaliteit: camerawerk, compositie, sfeer, maar vooral ook of de filmmaker me écht weet mee te nemen. Tijdens WFFR 2025 verheug ik me erop om opnieuw nieuwe werelden te ontdekken en me te laten onderdompelen in de verhalen die de natuur ons te vertellen heeft.
Natuurfilms nemen ons mee naar werelden die we vaak nooit zelf zullen ervaren, maar laten ons ook dichter bij huis de diversiteit, complexiteit en vindingrijkheid van het leven zien. Ze vergroten ons begrip én onze waardering voor de natuur, waar we onlosmakelijk deel van uitmaken. Voor mij is het belangrijk dat films – zeker op een festival als WFFR – laten zien hoe we de relatie tussen mens en natuur kunnen verbeteren. Favorieten zijn ‘My Octopus Teacher’, een prachtig verweven verhaal vol emotie en vakmanschap, en ‘Sea of Shadows’, waarin een complex en urgent probleem meeslepend en spannend in beeld wordt gebracht. In het beoordelingsproces let ik vooral op de kracht van de vertelling: grijpt het verhaal je vast en laat het je niet meer los? Daarnaast kijk ik als cameraman en editor extra naar camerawerk, geluid en montage – vooral naar vernieuwende vormen en verrassende wendingen. Tijdens WFFR 2025 kijk ik ernaar uit om weer andere makers en hun verhalen te ontmoeten, de reacties van het publiek te ervaren en natuurlijk te genieten van al die schitterende producties op het grote doek, met het volle bioscoopgeluid erbij.
Wat mij zo raakt aan natuurfilms is dat er altijd iets te leren valt, maar vooral dat ik me telkens opnieuw kan verwonderen over de schoonheid en veerkracht van de natuur. Voor mij biedt de natuur troost; een wandeling door het bos voelt als een bezoek aan mijn ‘groene kerk’, mijn ultieme kathedraal. Favorieten zijn ‘Microcosmos’ en ‘Koyaanisqatsi’ – films die ik altijd kan blijven kijken omdat ze onwaarschijnlijk mooi zijn. In het beoordelingsproces let ik vooral op de zorgvuldigheid van het beeld en de kracht van het verhaal. Wanneer een onderbelicht onderwerp groot gemaakt wordt en op indringende wijze zijn belang weet over te brengen, kan dat me diep raken. WFFR is ieder jaar weer iets om naar uit te kijken. Ik ben trots op hoe dit festival is gegroeid en telkens opnieuw een podium biedt aan de schoonheid, urgentie en waarde van de natuur. Het geeft me hoop.
Voor mij schuilt de magie van natuurfilms in het feit dat de camera ons meeneemt naar plekken waar we zelf niet snel zouden komen. Dat blijft me telkens weer verwonderen. Tegelijkertijd zie ik de afgelopen jaren een verschuiving: natuurfilms zijn niet alleen meer een bron van verwondering, maar brengen steeds vaker een diepere bewustwording met zich mee. Een film die ik nooit zal vergeten is ‘Crimson Wing’, dankzij de uitzonderlijk sterke en soms bijna abstracte cinematografie, de meeslepende montage en de magische soundtrack. In mijn beoordeling richt ik me vooral op de kracht van de vertelling. Of het nu gaat om een grote productie of een intieme korte film, het draait uiteindelijk altijd om de vraag: hoe weet de maker het verhaal over te brengen en de kijker mee te nemen? Waar ik het meest naar uitkijk bij WFFR 2025 is die unieke combinatie van het publiek dichter bij de natuur brengen én het samen vieren van de hechte community van Nederlandse natuurfilmmakers.
